ธรรม ๓๔ ประการอันเป็นอุปสรรคของศีล
๑. โกรธ
๒. พยาบาท
๓. หลอกลวง
๔. ปฏิฆะ
๕. โลภ
๖. ริษยา
๗. มารยา
๘. สาไถย
๙. อรติ
๑๐. วิวาท
๑๑. มานะ
๑๒. อหังการ
๑๓. อติมานะ
๑๔. ปมาทะ
๑๕. เกียจคร้าน
๑๖. ราคะ
๑๗. ไม่สันโดษ
๑๘. ไม่คบบัณฑิต
๑๙. ไม่มีสติ
๒๐. สามหาว
๒๑. คบคนพาล
๒๒. มิจฉาญาณ
๒๓. มิจฉาทิฏฐิ
๒๔. ไม่มีขันติ
๒๕. ไม่มีศรัทธา
๒๖. ไม่มีหิริ
๒๗. ไม่มีโอตัปปะ
๒๘. ไม่รู้จักประมาณในโภชนะ
๒๙. ต่ำทราม
๓๐. มั่วสุมกับสตรี
๓๑. ไม่เคารพครูอาจารย์
๓๒. ไม่สำรวมอินทรีย์
๓๓. ไม่ปฏิบัติสมาธิในยามต้นและยามสุดท้าย
๓๔. ไม่สาธยายธรรมในยามต้นและยามสุดท้าย
ที่มา : คัมภีร์วิมุตติมรรค “ศีลปริจเฉท”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น